Luca Tempel, een ervaren angstcoach en oprichter van Coachpraktijk Tula, deelt haar bijzondere ervaring met de peuter mondzorg. Met een achtergrond in de tandheelkunde en coaching, begeleidt zij patiënten om angsten te overwinnen en de regie over hun mondgezondheid terug te krijgen.
De spanning hing in de lucht terwijl een moeder bij de balie stond, haar schouders opgetrokken en haar stem bevend. Ze smeekte: “Kunnen jullie mijn zoontje helpen? Elke tandartsafspraak is een nachtmerrie… en ik wil niet dat hij zoals mij wordt.”
Vanaf het consultatiebureau moest ze haar driejarige zoontje Jaden meenemen naar de tandarts, vanwege zijn achterlopende gebitsontwikkeling. In de blik van de moeder zag ik niet alleen diepe angst, maar vooral een immense liefde toen ze de woorden uitsprak: “Ik wil niet dat hij mijn angsten overneemt.” Ze was zelf doodsbang, maar vastberaden om de negatieve spiraal van angst te doorbreken voor haar zoon.
De ontmoeting: Bouwen aan vertrouwen
Bij binnenkomst van Jaden, merkte ik dat hij verlegen en stil was. Hij hield zijn knuffelkonijn stevig vast, zijn veilige haven in deze vreemde omgeving. Ik paste meteen een belangrijke coachingstechniek toe: non-verbale afstemming door op ooghoogte met Jaden te communiceren. Vertrouwen begint immers met respect. Ik bracht de aandacht van Jaden naar zijn knuffel en creëerde zo een gevoel van veiligheid en herkenning.
Vertel-Laats-Zie: Het belang van voorspelbaarheid
Vertrouwen opbouwen kan niet met loze woorden; het vereist voorspelbaar gedrag. Daarom koos ik voor de Vertel-Laats-Zie methode, een bewezen techniek in de kindertandheelkunde om angst te verminderen. Eerst legde ik in eenvoudige bewoordingen uit wat er ging gebeuren. Vervolgens liet ik Jaden zelf dingen doen, zoals het vasthouden van een bekertje water en de speekselzuiger bedienen. Dit bracht hem stap voor stap dichter bij de behandeling en verminderde zijn angst.
Het doorbreken van angstprojectie
Toen we naar de behandelstoel liepen, merkten we een bekend fenomeen op: angstprojectie. De moeder nam eerst plaats in de stoel om het goede voorbeeld te geven, maar haar gespannen houding maakte Jaden terughoudend. Kinderen pikken feilloos de stresssignalen van hun ouders op. In plaats van aan te dringen, koos ik voor herkadering. Ik nodigde Jaden uit om zelf in de stoel te klimmen en maakte er een spel van, zonder dwang.
De essentie van het verhaal
Ongeacht de leeftijd van de patiënt, draait alles om het respecteren van grenzen en het opbouwen van vertrouwen. Mijn overtuiging is simpel: angst verdwijnt niet door dwang, maar door geborgenheid te bieden. Uit onderzoek blijkt dat tandartsangst vaak in de kindertijd begint. Als we de mondgezondheid van de toekomst willen waarborgen, moeten we bij kinderen beginnen. Dit vereist geborgenheid, behoud van controle en positieve bekrachtiging.
